به گزارش پایگاه خبری پهنه پرواز، پژوهشگران مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) مسیر سلولی تازه‌ای را شناسایی کرده‌اند که به نظر می‌رسد در گسترش و متاستاز سرطان روده بزرگ نقش دارد. این یافته می‌تواند در آینده به شناسایی اهداف جدید برای طراحی داروهایی با هدف مهار انتشار سلول‌های سرطانی کمک کند؛ هرچند این تحقیقات هنوز در مراحل آزمایشگاهی و پیش‌بالینی قرار دارد و به معنای کشف یک درمان قطعی برای سرطان روده بزرگ نیست.
پروتئین YAP1 چه نقشی در گسترش سرطان دارد؟
تمرکز اصلی این پژوهش بر پروتئینی به نام YAP1 بوده است. این پروتئین در شرایط طبیعی در ترمیم و بازسازی بافت‌ها نقش دارد، اما فعال شدن آن در سلول‌های سرطانی می‌تواند به تکثیر و تغییر رفتار این سلول‌ها کمک کند.
پژوهشگران دریافتند سلول‌های سرطانی می‌توانند از برنامه‌های طبیعی بازسازی بافت روده به نفع خود استفاده کنند. در حالت عادی، برخی سلول‌های روده با ویژگی‌هایی شبیه سلول‌های جنینی، پس از آسیب یا عفونت فعال می‌شوند تا به بازسازی پوشش روده کمک کنند. به نظر می‌رسد سلول‌های سرطانی می‌توانند همین سازوکار ترمیمی را برای جدا شدن از تومور اولیه و گسترش به سایر اندام‌ها مورد استفاده قرار دهند.
رژیم غذایی پرچرب چگونه وارد این فرایند می‌شود؟
یکی از یافته‌های مهم مطالعه، ارتباط میان رژیم غذایی پرچرب، مولکول‌های چربی و فعال شدن این مسیر سلولی است. پژوهشگران دریافتند چربی‌های موجود در رژیم غذایی می‌توانند تولید مولکول‌هایی به نام سرامید را افزایش دهند.
سرامیدها نوعی لیپید هستند که در فعالیت‌های مختلف سلولی نقش دارند. بر اساس یافته‌های این مطالعه، افزایش آنها می‌تواند احتمال فعال شدن مسیر YAP1 را در سلول‌های توموری بیشتر کند و شرایطی ایجاد کند که به گسترش سرطان کمک می‌کند.
ارتباط فعالیت YAP1 با وضعیت بیماران
برای بررسی ارتباط این سازوکار با سرطان در انسان، پژوهشگران داده‌های مربوط به توالی‌یابی RNA بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال را نیز بررسی کردند.
نتایج نشان داد فعالیت YAP1 در سلول‌های سرطانی متاستاتیک بیشتر است. همچنین در بیمارانی که شاخص توده بدنی بالاتری داشتند، بیان برخی ژن‌های تحت تأثیر YAP1 بیشتر مشاهده شد. بیمارانی که فعالیت این ژن‌ها در آنها بالاتر بود نیز نرخ بقای پایین‌تری داشتند.
با این حال، این نتایج به‌تنهایی رابطه علت و معلولی میان وزن بدن، فعال شدن YAP1 و کاهش بقا را ثابت نمی‌کند و برای روشن شدن این ارتباط به مطالعات بیشتری نیاز است.
امید به هدف‌گیری آنزیم‌های تولیدکننده سرامید
پژوهشگران در مرحله بعد قصد دارند امکان مهار این مسیر را بررسی کنند. دو آنزیم DEGS1 و DEGS2 که در تولید سرامید نقش دارند، از جمله اهداف مورد توجه هستند.
ایده اصلی این است که با مهار فعالیت این آنزیم‌ها، تولید سرامید کاهش پیدا کند و در نتیجه فعال شدن مسیر YAP1 در سلول‌های سرطانی محدود شود. در صورت موفقیت این رویکرد در مراحل بعدی پژوهش، ممکن است بتوان از آن برای کاهش احتمال متاستاز سرطان روده بزرگ استفاده کرد.
هنوز تا درمان انسانی فاصله وجود دارد
با وجود اهمیت این کشف، نباید آن را با یک درمان تأییدشده برای سرطان روده بزرگ اشتباه گرفت. بخش مهمی از نتایج این پژوهش در مدل‌های آزمایشگاهی و حیوانی به دست آمده است و مشخص شدن میزان اهمیت این مسیر در بدن انسان به مطالعات بالینی و تحقیقات بیشتر نیاز دارد.
سرطان روده بزرگ در مراحل اولیه نیز ممکن است بدون علامت باشد و گسترش بیماری به اندام‌هایی مانند کبد و ریه یکی از عوامل مهم در افزایش خطر آن محسوب می‌شود. بنابراین، یافته جدید MIT بیشتر از آنکه یک درمان فوری ارائه کند، مسیر تازه‌ای برای شناخت سازوکار متاستاز و بررسی اهداف دارویی آینده در اختیار پژوهشگران قرار می‌دهد.
منبع: روزنامه ایران
برچسب‌ها: سرطان روده بزرگ، سرطان کولورکتال، متاستاز، پروتئین YAP1، پژوهش سرطان
