روایت هویت جشنواره بینالمللی فیلم پرواز
وقتی «پرواز» از لوگو به تندیس جان میگیرد؛
سیمرغی که با زبان بریل، رؤیای پرواز را روایت میکند.
به گزارش دبیرخانه دائمی جشنواره بینالمللی فیلم پرواز، تندیس هفتمین جشنواره بینالمللی فیلم پرواز با الهام از لوگوی منحصربهفرد این جشنواره طراحی و ساخته شده است؛ اثری سهبعدی با ساختاری ویژه که به همت مهندس احمد پاکپور و در حمایت از جشنواره، برای هفتمین دوره ساخته شده است.
تندیس جشنواره «پرواز» تنها یک نشان یادبود نیست؛ بازتابی از هویت رویدادی است که طی هفت دوره کوشیده است مسئله معلولیت را از قاب ترحم بیرون آورد و آن را در قاب اراده، توانمندی، عشق، پشتکار و هویت انسانی به تصویر بکشد.
از سیمرغ تا پرواز؛ روایت یک نشانه
لوگوی جشنواره بینالمللی فیلم پرواز، که طراحی آن را مهندس سیاوش معمار اردستانی، از بنیانگذاران جشنواره، بر عهده داشته، یکی از عناصر هویتی و بصری اصلی این رویداد است؛ نشانهای که در طراحی آن مفاهیم انسانی و فرهنگی متعددی در کنار یکدیگر قرار گرفتهاند.
این لوگو با الهام از سیمرغ شکل گرفته است؛ پرندهای که در فرهنگ و ادبیات ایران نماد رهایی، تعالی، خرد و تولد دوباره است. خطوط منحنی بهکاررفته در طراحی نیز تداعیکننده مهر، محبت و انسانیت هستند؛ مفاهیمی که در فلسفه جشنواره جایگاهی محوری دارند.
در ساختار لوگو، بال سیمرغ نیز تنها یک عنصر تصویری نیست؛ بال، نماد فیلم و جشنواره است و حرکت رو به بالای آن، تصویری از توسعه، پیشرفت، موفقیت و عبور از مرزهای محدودیت را به ذهن میآورد.
پرواز به زبان بریل
شاید یکی از ظریفترین و معنادارترین عناصر لوگوی جشنواره، واژه «پرواز» به خط بریل در بدنه سیمرغ باشد؛ نشانهای که به شکلی هوشمندانه، هویت جشنواره و پیوند آن با جامعه افراد دارای معلولیت را در دل نشان اصلی رویداد جای داده است.
اینجا «پرواز» تنها یک واژه نیست؛ مفهومی است که باید بتوان آن را دید، لمس کرد و باور داشت.
طلایی برای ارزش انسان
رنگ طلایی در هویت بصری لوگو و تندیس نیز حامل یک پیام است؛ ارزش ذاتی انسان.
طلایی بودن این نشان، یادآور این باور است که افراد دارای معلولیت، فارغ از محدودیتهای جسمی یا ذهنی، از ارزشی انسانی، ذاتی و انکارناشدنی برخوردارند.
در این نگاه، ارزش انسان به توانایی جسمی او محدود نمیشود؛ بلکه آنچه اهمیت دارد، هویت، اراده، اندیشه، خلاقیت و توانایی او برای اثرگذاری در جهان است.
تندیسی از جنس باور
تندیس هفتمین جشنواره بینالمللی فیلم پرواز، با بهرهگیری از همین عناصر، تلاش دارد هویت بصری جشنواره را از یک لوگوی دوبعدی به یک اثر هنری سهبعدی تبدیل کند؛ اثری که میتوان آن را نمادی از مسیر «پرواز» دانست.
این تندیس، سیمرغی است که بر فراز محدودیتها ایستاده؛ بالهایی که رو به بالا گشوده شدهاند و واژهای که به زبان بریل بر پیکره آن نشسته است؛ گویی تمام فلسفه جشنواره در یک تصویر خلاصه شده است:
برای پرواز، همیشه بال لازم نیست؛ گاهی باور کافی است.
جشنواره بینالمللی فیلم پرواز به همت مؤسسه فرهنگی هنری پویندگان پهنه پرواز طی هفت دوره تلاش کرده است معلولیت را نه از منظر ترحم، بلکه از زاویه اراده، پشتکار، توانمندی، عشق و هویت روایت کند و سینما را به بستری برای تغییر نگاه جامعه و شکستن کلیشهها تبدیل سازد.
هفتمین جشنواره بینالمللی فیلم پرواز به دبیری استاد علی نصیریان، روز جمعه ۲۷ شهریورماه ۱۴۰۵ در مجموعه فرهنگی هنری برج آزادی برگزار خواهد شد.
جشنواره پرواز، پرواز ، جشنواره بینالمللی فیلم پرواز، معلولیت، افراد دارای معلولیت
