به گزارش پایگاه خبری پهنه پرواز، کمشنوایی و ناشنوایی از مشکلات شایع سلامت در سراسر جهان هستند که میتوانند در هر سنی رخ دهند. این اختلالات تنها توانایی شنیدن را تحت تأثیر قرار نمیدهند، بلکه در صورت شناسایی و درمان نشدن میتوانند بر گفتار و زبان، یادگیری، ارتباطات اجتماعی و کیفیت زندگی نیز اثر بگذارند. سازمان جهانی بهداشت بر پیشگیری، غربالگری و مداخله زودهنگام برای کاهش پیامدهای کمشنوایی تأکید دارد.
کمشنوایی و ناشنوایی چه تفاوتی دارند؟
کمشنوایی میتواند از خفیف تا شدید متغیر باشد و ممکن است یک یا هر دو گوش را درگیر کند. افراد کمشنوا در بسیاری از موارد همچنان از گفتار استفاده میکنند و میتوانند از وسایلی مانند سمعک، کاشت حلزون و دیگر تجهیزات کمکشنوایی بهره ببرند.
ناشنوایی عمیق معمولاً به شرایطی گفته میشود که فرد توانایی بسیار محدودی برای شنیدن یا اساساً توانایی شنیدن ندارد. نوع و شدت اختلال شنوایی تعیین میکند که چه روش ارتباطی و چه نوع توانبخشی برای فرد مناسبتر باشد.
چه عواملی باعث کمشنوایی میشوند؟
کمشنوایی میتواند دلایل متفاوتی داشته باشد. عوامل ژنتیکی، برخی عفونتها، بیماریهای گوش، تجمع جرم گوش، آسیبهای سر و گوش، مصرف برخی داروهای آسیبرسان به شنوایی و قرار گرفتن طولانیمدت در معرض صداهای شدید از جمله عوامل شناختهشده هستند.
قرار گرفتن مداوم در معرض صدای بلند، بهویژه هنگام استفاده از هدفون و وسایل صوتی شخصی، یکی از عوامل قابل پیشگیری کمشنوایی است. سازمان جهانی بهداشت هشدار داده است که بیش از یک میلیارد جوان در معرض خطر کمشنوایی دائمی و قابل پیشگیری به دلیل شیوههای ناایمن گوش دادن قرار دارند.
کمشنوایی در کودکان چرا اهمیت بیشتری دارد؟
شنوایی نقش مهمی در رشد گفتار و زبان و همچنین یادگیری کودکان دارد. اگر کمشنوایی در سالهای نخست زندگی شناسایی نشود، ممکن است روند رشد زبانی و آموزشی کودک تحت تأثیر قرار گیرد.
سازمان جهانی بهداشت در سال ۲۰۲۶ تأکید کرده است که حدود ۹۰ میلیون کودک و نوجوان ۵ تا ۱۹ ساله در جهان با درجاتی از کمشنوایی زندگی میکنند و بیش از ۶۰ درصد کمشنوایی دوران کودکی قابل پیشگیری است. این سازمان غربالگری شنوایی در برنامههای سلامت کودک و مدارس و ارجاع سریع موارد مشکوک را از اقدامات مهم میداند.
چرا تشخیص زودهنگام اهمیت دارد؟
هرچه اختلال شنوایی زودتر شناسایی شود، امکان انتخاب مداخله مناسب و کاهش پیامدهای آن بیشتر خواهد بود. غربالگری شنوایی نوزادان، کودکان سنین پیشدبستانی و مدرسه، افراد در معرض سر و صدای شغلی، مصرفکنندگان برخی داروهای آسیبرسان به شنوایی و سالمندان اهمیت ویژهای دارد.
در کودکان، شناسایی زودهنگام میتواند فرصت استفاده بهموقع از سمعک، کاشت حلزون، گفتاردرمانی و دیگر روشهای توانبخشی را فراهم کند و از تأخیرهای قابل پیشگیری در رشد ارتباطی و آموزشی بکاهد.
راههای پیشگیری از کمشنوایی
بخشی از موارد کمشنوایی قابل پیشگیری است. کاهش مدت و شدت مواجهه با صداهای بلند، رعایت اصول ایمنی شنوایی در محیط کار، درمان بهموقع بیماریهای گوش، واکسیناسیون، مراقبت مناسب دوران بارداری و کودکی و مصرف منطقی داروهایی که میتوانند به شنوایی آسیب بزنند، از جمله اقدامات مؤثر هستند.
همچنین افرادی که مرتباً در معرض موسیقی یا صداهای بلند قرار دارند، باید وضعیت شنوایی خود را بهصورت دورهای بررسی کنند. سازمان جهانی بهداشت نیز بر اهمیت بررسی منظم شنوایی، بهویژه در گروههای پرخطر، تأکید کرده است.
درمان و توانبخشی کمشنوایی
روش درمان به علت و شدت کمشنوایی بستگی دارد و ممکن است از درمان بیماری زمینهای یا مشکلات گوش تا استفاده از سمعک و کاشت حلزون متفاوت باشد. در برخی افراد نیز گفتاردرمانی، آموزش زبان اشاره، زیرنویس و فناوریهای کمکشنوایی میتوانند نقش مهمی در برقراری ارتباط و حضور فعال در جامعه داشته باشند.
در نهایت، کمشنوایی و ناشنوایی نباید تنها به عنوان یک مشکل مربوط به گوش دیده شوند. تشخیص زودهنگام، پیشگیری از عوامل قابل اجتناب و دسترسی به خدمات درمانی و توانبخشی میتواند نقش مهمی در حفظ ارتباط، یادگیری و کیفیت زندگی افراد داشته باشد.
منبع: سازمان جهانی بهداشت
برچسبها: ناشنوایی، کمشنوایی، سلامت گوش، شنوایی کودکان، پیشگیری از کمشنوایی
