به گزارش پایگاه خبری پهنه پرواز، یک پژوهش جدید از دانشگاه مکگیل کانادا نشان میدهد مهربانی و محبت به دیگران زمانی میتواند با رضایت بیشتر از زندگی و سلامت روان همراه باشد که فرد در کنار توجه به دیگران، نسبت به خودش نیز مهربان باشد. نادیده گرفتن نیازهای شخصی در حالی که فرد دائماً در حال مراقبت از دیگران است، میتواند با افزایش استرس و اضطراب همراه شود.
پژوهشگران در این مطالعه تأکید کردهاند که صرف محبت به دیگران لزوماً به افزایش رضایت از زندگی منجر نمیشود. در مقابل، افرادی که هم نسبت به خود و هم نسبت به دیگران احساس محبت و دلسوزی دارند، معمولاً از سلامت روان مطلوبتری برخوردارند و رضایت بیشتری از زندگی گزارش میکنند.
این موضوع بهویژه درباره افرادی اهمیت دارد که به دلیل نقش شغلی یا خانوادگی، بخش زیادی از زندگی خود را صرف مراقبت از دیگران میکنند. معلمان، کارکنان حوزه درمان و والدین از جمله گروههایی هستند که ممکن است نیازهای اطرافیان را در اولویت قرار دهند، اما در عین حال نسبت به نیازهای خود بیتوجه باشند یا از خود انتظارات سختگیرانهای داشته باشند.
مهربانی بیش از حد؛ وقتی خودمان را فراموش میکنیم
بر اساس یافتههای این پژوهش، مشکل اصلی محبت به دیگران نیست، بلکه زمانی ایجاد میشود که این محبت با نادیده گرفتن خود همراه باشد. فرد ممکن است دائماً برای دیگران وقت بگذارد، مشکلات آنها را حل کند و از نیازهایشان حمایت کند، اما زمانی برای استراحت، مراقبت از خود یا رسیدگی به احساساتش نداشته باشد.
این عدم تعادل میتواند در طول زمان زمینهساز فرسودگی روانی شود و نشانههایی مانند استرس، اضطراب و کاهش رضایت از زندگی را افزایش دهد.
خودمهربانی چه نقشی در سلامت روان دارد؟
پژوهشگران دریافتند افرادی که نسبت به خود مهربانی بیشتری دارند، در مواجهه با عواطف ناخوشایند عملکرد بهتری نشان میدهند. خودمهربانی میتواند با کاهش خودانتقادی و احساسات مخرب، به ایجاد امنیت روانی بیشتر کمک کند.
در مقابل، محبت کمتر نسبت به خود با سطح پایینتر رضایت از زندگی و در برخی موارد با افزایش احتمال انزوای اجتماعی همراه بوده است.
افرادی که هم به خود و هم به دیگران توجه و محبت دارند، همچنین سازگاری شناختی بهتری در شرایط مختلف نشان میدهند و در برابر تغییرات خلقی مقاومت بیشتری دارند. این افراد معمولاً روابط اجتماعی مطلوبتری نیز حفظ میکنند.
مطالعه روی ۱۲۰۰ نفر
برای انجام این پژوهش، ۱۲۰۰ داوطلب مورد بررسی قرار گرفتند و بر اساس میزان محبت و دلسوزی آنها نسبت به خود، دیگران و حیوانات در گروههای مختلف قرار گرفتند. پرسشنامههای مورد استفاده، میزان این ویژگیها را در افراد ارزیابی میکردند.
نتایج نشان داد محبت به خود میتواند نقش مهمی در نحوه مواجهه فرد با احساسات ناخوشایند داشته باشد. فردی که بتواند با خود نیز مانند یک دوست رفتار کند، احتمالاً در زمان شکست یا تجربه دشواریها کمتر دچار خودسرزنشی و خودتخریبی میشود.
این یافتهها نشان میدهد سلامت روان نه از طریق فدا کردن کامل خود برای دیگران، بلکه از مسیر ایجاد تعادل میان مراقبت از دیگران و مراقبت از خود تقویت میشود.
در نهایت، مهربانی و همدلی همچنان از ویژگیهای ارزشمند انسانی هستند، اما مراقبت از دیگران نباید به قیمت فراموش کردن خود تمام شود. توجه به نیازهای شخصی، استراحت، پذیرش ضعفها و پرهیز از خودسرزنشی میتواند در کنار روابط حمایتی، به حفظ سلامت روان و افزایش رضایت از زندگی کمک کند.
منبع: عصر ایران
برچسبها: سلامت روان، خودمهربانی، محبت، استرس و اضطراب، رضایت از زندگی
