نتایج یک مطالعه جدید درباره ماندگاری نیروها
یک مطالعه جدید روی بیش از ۷۷۰۰ کارمند نشان میدهد دورکاری میتواند با رفاه روانشناختی بیشتر و کاهش نرخ ترک شغل همراه باشد؛ یافتهای که دیدگاههای رایج درباره ضرورت حضور کارکنان در محیط اداری را به چالش میکشد.
به گزارش پایگاه خبری پهنه پرواز، پژوهشگران در یک مطالعه جدید، دادههای مربوط به بیش از ۷۷۰۰ کارمند یک سازمان بزرگ حوزه سلامت در جنوبغرب آمریکا را بررسی کردند.
شرکتکنندگان در سه گروه کارکنان دورکار، حضوری و ترکیبی قرار داشتند و میزان رفاه روانشناختی و ارتباط آنها با محیط کار مورد ارزیابی قرار گرفت.
نتایج نشان داد کارکنان دورکار بالاترین میزان رفاه روانشناختی را گزارش کردهاند. میانگین امتیاز رفاه این گروه ۴.۲۲ از ۵ بود؛ در حالی که کارکنان ترکیبی امتیاز ۴.۱۲ و کارکنان کاملاً حضوری امتیاز ۳.۸۹ را به دست آوردند.
دورکاری لزوماً به معنای انزوا نیست
یکی از دیدگاههای رایج درباره دورکاری این است که فاصله گرفتن از محیط اداری میتواند ارتباط میان کارکنان را کاهش داده و احساس انزوا را افزایش دهد. با این حال، یافتههای این پژوهش نشان میدهد دورکاری الزاماً به تضعیف ارتباطات سازمانی منجر نمیشود.
در این مطالعه، شاخص پیوند مثبت کارکنان دورکار با محیط کار نیز اندکی بالاتر از دو گروه دیگر بود. پژوهشگران معتقدند کیفیت ارتباطات سازمانی بیش از آنکه صرفاً به حضور فیزیکی افراد وابسته باشد، به نحوه برقراری ارتباط و تعامل هدفمند میان کارکنان بستگی دارد.
دورکاران کمتر سازمان را ترک کردند
یکی دیگر از یافتههای قابل توجه این پژوهش، تفاوت نرخ ترک شغل میان سه گروه بود. پس از یک سال، ۷.۸ درصد از کارکنان دورکار سازمان را ترک کرده بودند؛ این رقم برای کارکنان ترکیبی ۸.۳ درصد و برای کارکنان حضوری ۸.۸ درصد گزارش شد.
اگرچه پژوهشگران تأکید کردهاند این تفاوت از نظر آماری معنادار نیست، اما الگوی مشاهدهشده نشان میدهد رفاه بیشتر کارکنان میتواند با تمایل بیشتر آنها به ادامه همکاری با سازمان ارتباط داشته باشد.
آیا دورکاری برای همه مناسب است؟
نتایج این مطالعه به معنای برتری مطلق دورکاری بر کار حضوری نیست. نوع شغل، ویژگیهای فردی کارکنان، فرهنگ سازمانی و کیفیت مدیریت میتوانند در میزان موفقیت هر مدل کاری تأثیرگذار باشند.
با این حال، یافتههای جدید نشان میدهد الزام به حضور دائمی در محل کار لزوماً بهترین راه برای افزایش رضایت و سلامت روان کارکنان نیست و حق انتخاب و انعطافپذیری در شیوه انجام کار میتواند نقش مهمی در رفاه نیروی انسانی داشته باشد.
بازنگری در سیاستهای بازگشت به محل کار
در شرایطی که بسیاری از سازمانها در حال بازنگری سیاستهای دورکاری و بازگشت کارکنان به دفاتر هستند، نتایج این پژوهش میتواند اهمیت بیشتری پیدا کند. پژوهشگران معتقدند تصمیمگیری درباره شیوه کار باید بر پایه دادههای واقعی و شرایط هر سازمان انجام شود، نه صرفاً بر اساس این تصور که حضور فیزیکی بیشتر به معنای همکاری بهتر و سلامت روان بالاتر است.
این مطالعه در نشریه Frontiers in Psychology منتشر شده و میتواند به بحث درباره آینده محیط کار و نقش انعطافپذیری در سلامت و ماندگاری کارکنان کمک کند.
منبع: زومیت
برچسبها: #دورکاری | #سلامت_روان | #محیط_کار | #کارمندان | #بازار_کار
