کریکت یک ورزش تیمی است که بین دو تیم ۱۱ نفره انجام میشود. هدف اصلی بازی این است که یک تیم (تیم ضربهزننده) تا حد ممکن امتیاز کسب کند و تیم دیگر (تیم فیلدر/پرتابکننده) سعی در محدود کردن امتیازات و خارج کردن بازیکنان تیم حریف دارد.
قوانین کلی:
زمین بازی: زمین کریکت معمولاً دایرهای شکل است و در مرکز آن یک مستطیل به نام “پیچ” (Pitch) قرار دارد.
بازیکنان: هر تیم ۱۱ بازیکن دارد. در تیم ضربهزننده، دو بازیکن همزمان در زمین حضور دارند (یکی ضربهزننده و دیگری در انتهای دیگر پیچ). در تیم فیلدر، ۱۱ بازیکن در زمین پخش میشوند تا توپ را بگیرند یا جلوی عبور آن را بگیرند.
تجهیزات: بازیکنان ضربهزننده چوب دستی (Bat) دارند و با کلاه ایمنی (Helmet)، محافظ سینه و پا (Pads) از خود محافظت میکنند. بازیکنان فیلدر نیز دستکش (Glove) برای گرفتن توپ دارند.
هدف تیم ضربهزننده: بازیکنان ضربهزننده سعی میکنند توپ پرتاب شده توسط بازیکن تیم مقابل را با چوب بزنند و با دویدن بین دو انتهای پیچ، امتیاز (Run) کسب کنند. اگر توپ را به بیرون از مرزهای زمین بازی بفرستند (بسته به شرایط، ۶ یا ۴ امتیاز کسب میشود).
هدف تیم فیلدر: هدف این تیم این است که بازیکنان تیم ضربهزننده را به روشهای مختلف “اوت” (Out) کنند. رایجترین روشها عبارتند از:
بولینگ (Bowling): پرتابکننده توپ را به سمت دروازه (Wicket) که در انتهای پیچ قرار دارد، پرتاب میکند و سعی دارد با توپ آن را بزند.
کیچ (Catch): اگر ضربهزننده توپ را بزند و یکی از بازیکنان فیلدر قبل از برخورد توپ به زمین آن را بگیرد.
ران اوت (Run Out): اگر بازیکنان در حال دویدن بین دو انتهای پیچ باشند و فیلدرها بتوانند قبل از رسیدن آنها به خط امن، دروازه را با توپ بزنند.
پایان بازی: بازی کریکت در قالبهای مختلفی برگزار میشود که طولانیترین آنها میتواند تا ۵ روز طول بکشد (مانند کریکت آزمون یا Test Cricket) و کوتاهترین آنها (مانند T20) تنها چند ساعت زمان میبرد. بازی با شمارش تعداد “اور” (Over) که هر اور شامل ۶ پرتاب قانونی توسط یک بولر است، پیش میرود. هر دو تیم به نوبت ضربهزنی و فیلدینگ میکنند تا زمانی که امتیازات یا تعداد بازیکنان اوت شده به حد نصاب برسد. تیمی که امتیاز بیشتری کسب کرده باشد، برنده اعلام میشود.
