آموزش محیط زیست در مدارس زمانی اثربخش خواهد بود که از حالت صرفاً حفظی و تئوریک خارج شده و به یادگیری مهارتی، عملی و تجربهمحور تبدیل شود؛ رویکردی که دانشآموز را از شنونده منفعل به کنشگر فعال در حفاظت از محیط زیست بدل میکند.
به گزارش پایگاه خبری پهنه پرواز به نقل از مجله تخصصی «صدرا» (توسعه آموزش و پرورش فراگیر)، برای مهارتی شدن آموزشهای محیطزیستی، نخستین گام تبدیل مفاهیم نظری به رفتارهای قابل انجام است. بهجای تأکید صرف بر توصیههایی مانند «زباله نریزید»، دانشآموزان با فعالیتهایی چون تفکیک زباله در کلاس، ساخت سطل بازیافت و مشارکت در پاکسازی حیاط مدرسه یا پارک، مهارتهای عملی حفاظت از محیط زیست را تمرین میکنند.
در گام بعد، یادگیری مبتنی بر تجربه نقش کلیدی دارد. مشاهده میدانی محیطهای طبیعی مانند پارکها و رودخانهها، کاشت و مراقبت از گل و گیاه و مشاهده چرخه آب و خاک در آزمایشگاه، باعث میشود یادگیری عمیقتر و ماندگارتر شود و مهارتهای واقعی در دانشآموز شکل بگیرد.
اجرای پروژههای عملی نیز از مؤثرترین روشها در آموزش مهارتی محیط زیست است. ساخت کاردستی از مواد بازیافتی، طراحی پوسترهای حفاظت از آب، اجرای نمایش یا پویشهای محیطی و تهیه گزارشهای میدانی از آلودگی محله، به دانشآموزان مهارتهایی مانند برنامهریزی، اجرا و ارائه را میآموزد.
در نهایت، آموزش مهارتی زمانی کامل میشود که رفتارهای روزمره قابل سنجش باشند. خاموش کردن چراغهای اضافی، استفاده درست از آب، مراقبت از گلدان کلاس و استفاده از بطریها و ظروف چندبارمصرف، نمونههایی از مهارتهای زیستمحیطی هستند که میتوان آنها را ارزیابی و تقویت کرد.
منبع: مجله تخصصی صدرا (توسعه آموزش و پرورش فراگیر)
برچسبها: #آموزش مهارتی #محیط زیست #دانشآموزان #آموزش و پرورش #یادگیری_تجربهمحور #پایداری
