سهیلا ایوبی، ۳۵ ساله از استان البرز، نمونهای از تلاش، خلاقیت و پشتکار است. او با ۱۵ سال فعالیت حرفهای در معرق چوب و والیبال نشسته بانوان، نشان داده که هیچ محدودیتی نمیتواند مانع رشد و پیشرفت انسان شود. پایگاه خبری پهنه پرواز گفتوگوی اختصاصی خود را با این بانوی پرتلاش انجام داده است تا از زندگی، چالشها و موفقیتهایش بگوید.
سؤال: لطفاً خودتان را برای مخاطبان معرفی کنید.
سهیلا ایوبی: من سهیلا ایوبی هستم، متولد استان البرز. دارای دیپلم طراحی دوخت و دیپلم فنیحرفهای معرقکاری درجه ۳. از کودکی علاقه زیادی به هنر داشتم و با وجود محدودیتهای جسمی، مسیر هنر و ورزش را با پشتکار ادامه دادهام.
سؤال: درباره شرایط جسمی خود توضیح دهید.
سهیلا ایوبی: من از بدو تولد کوتاهی مادرزادی پا دارم و تاکنون ۱۶ بار تحت عمل جراحی قرار گرفتهام. مشکلاتی مانند کشش ۴۰ سانتیمتری استخوان، زانوی فیکسشده، مچ پای ثابت، انحراف شدید زانو، کوتاهی دست راست و انحراف ستون فقرات، بخشی از چالشهای من هستند. اما هیچگاه اجازه ندادم این مسائل مانع پیشرفتم شود.
سؤال: با وجود این محدودیتها چه موفقیتهایی داشتهاید؟
سهیلا ایوبی: در سال ۱۳۹۶ به عنوان جوان برتر استان البرز انتخاب شدم. در سالهای ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱ مقام اول استانی در رشته معرق چوب را کسب کردم و همچنین مقام سوم استانی والیبال نشسته، دریافت مدرک روخوانی قرآن و ۱۵ سال فعالیت مستمر در معرق چوب و والیبال نشسته از دیگر افتخاراتم است.
سؤال: مسیر شما فقط جسمی نبوده، از نظر اجتماعی چه چالشهایی داشتید؟
سهیلا ایوبی: من توانایی راه رفتن بدون عصا را دارم، اما جامعه من را نه کاملاً سالم میبیند و نه به عنوان فرد دارای معلولیت میپذیرد. این باعث شده در شرکتها استخدام نشوم و در فعالیتهای خیابانی با محدودیت مواجه باشم. با این حال با هنرهای دستی، سعی کردهام مستقل باشم، هرچند قوانین و نگاههای اجتماعی گاهی مانع شدهاند.
سؤال: مهمترین درخواست شما از مسئولان چیست؟
سهیلا ایوبی: خواهش من این است که مکانها و کارگاههایی مشخص برای افراد دارای معلولیت ایجاد شود تا بتوانیم با آرامش فعالیت کنیم. من بیش از ۱۵ سال است که درخواست وام از بهزیستی دادهام اما به دلیل نداشتن ضامن موفق نشدهام. مسئولان باید به مشکلات معیشتی و شغلی خانوادههای ما نیز توجه کنند.
سؤال: پیامی برای مخاطبان دارید؟
سهیلا ایوبی: معلولیت، محدودیت نیست. با باور و تلاش میتوان هر مانعی را پشت سر گذاشت. من با تمام سختیها ایستادهام، چون ایمان دارم امید، بزرگترین قدرت انسان است.
معرفی افرادی مانند سهیلا ایوبی، با هدف نمایش توانمندیها، ایجاد انگیزه و تغییر نگرش جامعه نسبت به افراد دارای معلولیت انجام میشود. این روایتها یادآور آن هستند که محدودیتهای جسمی هرگز نمیتوانند مانع شکوفایی استعداد و حضور فعال در جامعه شوند.
برچسبها:
سهیلا ایوبی | معلولیت جسمی | معرق چوب | هنرهای دستی | والیبال نشسته | توانمندی | الهامبخش | بانوان موفق | پهنه پرواز | استقلال_اقتصادی | امید
