زندگی برخی انسانها چنان الهامبخش است که تنها شنیدن بخشی از مسیرشان، میتواند چراغی روشن در دل دیگران بیفکند. مهدی ملکی یکی از همین افراد است؛ جوانی پرتلاش، بااراده و هدفمند که با وجود معلولیت جسمی حرکتی (CP) و مشکلات مالی، دست از تلاش برنداشته و موفقیتهایی درخشان در زمینههای ورزشی، فرهنگی و اجتماعی کسب کرده است.
در گفتوگویی اختصاصی با پایگاه خبری پهنه پرواز، او از چالشها، افتخارها و امیدهایش میگوید:
پهنه پرواز: لطفاً خودتان را معرفی کنید و کمی از فعالیتهایتان برای مخاطبان بگویید.
مهدی ملکی: من مهدی ملکی هستم، متولد ۱۱ دی ۱۳۷۲، دارای مدرک کارشناسی مدیریت دولتی و مبتلا به معلولیت جسمی حرکتی از نوع CP. با وجود شرایط سخت مالی و نبود اسپانسر، همیشه تلاش کردهام تواناییهایم را ثابت کنم، هرچند دیده شدن در این شرایط واقعاً سخت است.
پهنه پرواز: از چه زمانی وارد دنیای ورزش شدید و چه افتخارهایی کسب کردهاید؟
مهدی ملکی: از سال ۱۳۹۳ وارد رشته پارابدمینتون شدم. در سال ۱۴۰۰ موفق به کسب یک مدال طلای کشوری شدم، در سال ۱۴۰۱ دو مدال طلا و در سال ۱۴۰۳ نیز دو طلای دیگر در سطح کشوری کسب کردم. با این حال، به دلیل نبود حمایت مالی، هیچگاه نتوانستم در مسابقات جهانی یا برونمرزی شرکت کنم. اگر حمایت داشتم، قطعاً میتوانستم بدرخشم.
پهنه پرواز: جز ورزش، چه فعالیتهای دیگری دارید؟
مهدی ملکی: من در کنار ورزش حرفهای، بهعنوان دبیر انجمن معلولین سرای نیاوران و مسئول پاراپیکلبال تهران فعالیت میکنم. همچنین در زمینه کوهنوردی فعال هستم و در دنیای مد نیز بهعنوان مدل برند محبوب تهران حضور داشتهام.
پهنه پرواز: با چه چالشهایی مواجه شدید و چه چیزی باعث شد ادامه دهید؟
مهدی ملکی: یکی از اصلیترین چالشها، وضعیت بد مالی و نبود حمایت از سمت مسئولان و اسپانسرهاست. همین باعث شده بسیاری از تواناییهام دیده نشود. با اینحال، باور دارم ما معلولین تواناییهای زیادی داریم، فقط مسیر دیده شدنمان سختتر است. من هیچگاه ناامید نشدم چون هدفم فراتر از محدودیتها بود.
پهنه پرواز: پیام شما به دیگر افراد دارای معلولیت چیست؟
مهدی ملکی: پیام من این است که معلولی که وارد ورزش میشود، با تمام توان تلاش میکند تا از نقصهای خود، نقطه قدرت بسازد. ما اگر حمایت شویم، میتوانیم بدرخشیم، قهرمان شویم و الگو باشیم.
پایگاه خبری پهنه پرواز با معرفی چهرههای پرتلاش و موفق دارای معلولیت، میکوشد تصویری واقعی از ظرفیتها و استعدادهای این عزیزان ارائه دهد. ما باور داریم که معلولیت پایان راه نیست، بلکه فرصتی برای آغاز درخشش است؛ بهویژه زمانی که جامعه به جای ترحم، با حمایت و اعتماد در کنارشان بایستد.