نگین صفرزاده مقدم، ۱۹ ساله، نابینای مادرزاد و از چهرههای الهامبخش نسل جوان است. او با وجود از دست دادن کامل بینایی در کودکی، مسیر علم، هنر و خلاقیت را با قدرت طی کرده و در کنکور ۱۴۰۴ رتبه ۲۲۹ را کسب کرده و در رشته مشاوره دانشگاه علامه طباطبایی تهران پذیرفته شده است. نگین علاوه بر موفقیت تحصیلی، در حوزههای نویسندگی، گویندگی، موسیقی، بازیگری و فعالیتهای فنی نیز کارنامهای پربار دارد. پایگاه خبری پهنه پرواز گفتوگوی اختصاصی با این دختر پرتلاش و آیندهساز انجام داده است.
سؤال: نگین، لطفاً ابتدا خودت را برای مخاطبان ما معرفی کن.
نگین: من نگین صفرزاده مقدم هستم، ۱۹ ساله. نابینای مادرزاد به دلیل گلوکوم (آب سیاه). در سهسالگی بیناییام را بهطور کامل از دست دادم. از کلاس ششم در مدارس عادی درس خواندم و امسال در کنکور ۱۴۰۴ رتبه ۲۲۹ را کسب کردم و در رشته مشاوره دانشگاه علامه طباطبایی پذیرفته شدم.
سؤال: مسیر تحصیلی تو با چه چالشهایی همراه بود؟
نگین: مهمترین چالش من کمبود کتابهای درسی و مخصوصاً کتابهای تست کنکور به خط بریل بود. این مسئله گاهی روند مطالعه را بسیار سخت میکرد، اما حمایت خانوادهام نقش کلیدی داشت و باعث شد این مانع را پشت سر بگذارم.
سؤال: فعالیتهای هنری و فرهنگی تو بسیار متنوع است. درباره آنها توضیح میدهی؟
نگین: من دورههای فیلمنامهنویسی، داستاننویسی، ترانهسرایی، بازیگری، دوبلاژ، موسیقی (پیانو) و کامپیوتر را گذراندهام. دو داستان با نامهای «شبگرد» و «معذرت میخواهم» منتشر کردهام. مدتی با استودیو کارو همکاری داشتم و در یک پروژه مدرسهای، نقش اصلی بخشی از انیمیشن «پسر دلفینی» که در آپارات منتشر شده را اجرا کردم. در حوزه کامپیوتر نیز بیشتر در زمینه ویرایش صدا و ساخت افکت فعالیت دارم.
سؤال: نگاه تو به محدودیتها چیست؟
نگین: من معتقدم ناتوانی به معنای توقف نیست. اگر نمیتوانم پزشک یا مکانیک شوم، میتوانم مشاور، نویسنده یا گوینده پادکست باشم. اگر نمیتوانم ببینم، میتوانم بشنوم، لمس کنم، راه بروم، فکر کنم و خلق کنم. محدودیتها مسیر را تغییر میدهند، اما آن را مسدود نمیکنند.
سؤال: اهداف آیندهات را چگونه ترسیم کردهای؟
نگین:
تحصیلی: ادامه تحصیل در رشته مشاوره با تمرکز بر حوزه افراد دارای معلولیت
ادبی: نوشتن و چاپ رمانهایم
هنری: فعالیت حرفهای در گویندگی، پادکستسازی، قصهگویی، نوازندگی و آهنگسازی
فنی: یادگیری کامل برنامهنویسی و ساخت بازیهای داستانی بر اساس نوشتههایم، با دیالوگهایی با صدای خودم
سؤال: پیام تو برای جامعه چیست؟
نگین: اگر با یک نابینا یا هر فرد دارای معلولیت روبهرو شدید، به جای آرزوی شفا، ما را همانگونه که هستیم بپذیرید. ما بیش از درمان، به پذیرش اجتماعی نیاز داریم. من نابیناییام را پذیرفتهام و باور دارم که میتوانم زندگی فعال، مفید و موفقی داشته باشم.
هدف از معرفی چهرههایی مانند نگین صفرزاده مقدم، تغییر نگاه جامعه، شکستن کلیشهها و ایجاد انگیزه برای همه افراد—با معلولیت و بدون معلولیت—است. این روایتها نشان میدهند که توانمندی، وابسته به نوع نگاه انسان به خود و زندگی است، نه به محدودیتهای جسمی.
برچسبها:
نگین صفرزاده مقدم | نابینایان | موفقیت تحصیلی | کنکور | دانشگاه علامه | توانمندی | نویسندگی | گویندگی | موسیقی | پذیرش اجتماعی | الهام بخش | پهنه پرواز
