الهام سلطانی، متولد ۲۲ بهمن ۱۳۶۷، بانویی است که زندگیاش روایت عبور از خشونت به آگاهی است. او با وجود معلولیت در ناحیه دستها و نابینایی یک چشم و تجربه تلخ اسیدپاشی، نهتنها از مسیر زندگی کنار نرفت، بلکه به اولین زن قربانی اسیدپاشی در عرصه مدلینگ تبدیل شد و امروز صدای صلح، پذیرش و توانمندی است. پایگاه خبری پهنه پرواز گفتوگوی اختصاصی با این زن جسور و الهامبخش انجام داده است .
سؤال: خانم سلطانی، لطفاً خودتان را برای مخاطبان معرفی کنید.
الهام سلطانی: من الهام سلطانی هستم، متولد ۲۲ بهمن ۶۷، دارای فوقدیپلم نرمافزار کامپیوتر. دارای معلولیت خفیف در ناحیه مچ و انگشتهای هر دو دست و نابینایی یک چشم هستم و از قربانیان اسیدپاشی محسوب میشوم.
سؤال: چگونه وارد عرصه فعالیتهای اجتماعی و هنری شدید؟
الهام سلطانی: بعد از حادثه، سختترین مرحله برای من بازگشت به جامعه و پذیرش دوباره زندگی نرمال بود. تصمیم گرفتم سکوت نکنم. وارد حوزه مدلینگ شدم تا ثابت کنم زیبایی تعریف محدود ندارد. در بازیگری و تئاتر فعالیت کردم و در جشنواره «همام» با طرحی از چهره خودم، برای دفاع از حقوق قربانیان اسیدپاشی حضور داشتم. همچنین در مجله «مروارید» نویسندگی میکنم.
سؤال: به عنوان اولین زن قربانی اسیدپاشی در مدلینگ، با چه چالشهایی روبهرو بودید؟
الهام سلطانی: شکستن تابوها سختترین بخش ماجرا بود. جامعه عادت دارد مدل را بینقص ببیند. من باید با قضاوت، قربانینکوهی و نگاه زنستیزانه مقابله میکردم. پیدا کردن شغل، تأمین معاش، هزینههای درمان و فشارهای مالی، همه در کنار هم قرار داشتند؛ آن هم در شرایطی که فعالیتهای اجتماعی نهتنها درآمدزا نیستند، بلکه هزینهبر هم هستند.
سؤال: امروز تمرکز اصلی فعالیتهای شما بر چیست؟
الهام سلطانی: امروز بهعنوان درمانگر و سخنران انگیزشی فعالیت میکنم و به افرادی که با چالشهای جسمی و ظاهری روبهرو هستند کمک میکنم تا خودشان را دوباره باور کنند. سفر به کشورهای مختلف و رساندن پیام صلح و منع خشونت علیه زنان بخش مهمی از مسیر من است.
سؤال: از مسئولان چه مطالباتی دارید؟
الهام سلطانی: تحقق حقوق پایمالشده قربانیان اسیدپاشی، حمایت مالی و درمانی از معلولین، ایجاد بسترهای شغلی واقعی، کشف و پرورش استعدادهای این قشر و فرهنگسازی برای حضور عادی و محترمانه معلولین در جامعه، بهویژه کودکان، از مهمترین خواستههای من است.
سؤال: پیام شما برای مردم چیست؟
الهام سلطانی: خواهش میکنم قربانینکوهی و زنستیزی را کنار بگذارید. افراد دارای معلولیت را نه با ترحم افراطی ببینید و نه نادیده بگیرید؛ ما انسانهای عادی با شرایط متفاوت هستیم. آموزش کودکان از درون خانواده برای برخورد درست، عادیسازی حضور ما در جامعه و حمایت روانی و اجتماعی، میتواند آینده را انسانیتر کند.
معرفی زنانی مانند الهام سلطانی، تلاشی است برای تغییر نگاه جامعه، مقابله با خشونت، شکستن کلیشهها و بازتعریف زیبایی، توانمندی و انسانیت. این روایتها نشان میدهند که حتی از دل تلخترین زخمها، میتوان صدای آگاهی، امید و زندگی ساخت.
برچسبها :
الهام سلطانی | قربان یاسیدپاشی | منع خشونت علیه زنان | مدلینگ متفاوت | توانمندی | معلولیت | پذیرش اجتماعی | صلح | سخنران انگیزشی | زنان قوی | پهنه پرواز
