به گزارش پایگاه خبری «پهنه پرواز»، بسیاری از ما در زندگی به دنبال احساس خاص و «منِ استثنایی» هستیم—اینکه باور کنیم وضعیت ما با دیگران تفاوت دارد و قرار نیست مانند بقیه باشیم. اما روانشناسان میگویند این انتظار از خود برای «استثنایی بودن» میتواند در واقع به افزایش نارضایتی، کاهش رضایت از زندگی و بدتر شدن حال روانی منجر شود.
وقتی فرد باور دارد شرایطش باید بهتر از دیگران باشد یا همیشه در اولویت قرار گیرد، این باور ممکن است باعث شود نیازها و خواستههای خود را بهطور واقعبینانه تنظیم نکند. نتیجه این عدم انطباق با واقعیت میتواند «احساس شکست»، «سرخوردگی» و افزایش استرس و حساسیت نسبت به ناکامیها باشد.
کارشناسان حوزه روانشناسی معتقدند این «تله ذهنی» باعث میشود فرد بهجای تمرکز بر آنچه در اختیار دارد و توانمندیهای واقعیاش، دائماً در حسرت موقعیتهای بهتر و مطلوبتر باشد. این نگرش نهتنها رضایت از دستاوردهای فعلی را کاهش میدهد، بلکه میتواند باعث مقایسه مداوم با دیگران، کاهش اعتمادبهنفس و حتی بروز احساسهای منفی مانند اضطراب و افسردگی شود.
به همین دلیل روانشناسان توصیه میکنند بهجای تمرکز بر اینکه «چقدر باید خاص باشیم»، بهتر است تمرکز خود را بر پذیرش واقعیات، ارزشگذاری به پیشرفتهای کوچک و شناخت تواناییهای فردی قرار دهیم. این رویکرد میتواند به بهبود کیفیت زندگی، افزایش رضایتمندی و سلامت روانی کمک کند—موضوعی که بهویژه برای افرادی که در معرض خطر اختلالات روانی یا نارضایتی مزمن هستند اهمیت بیشتری دارد.
منبع: عصر ایران
برچسبها: روانشناسی | سلامت روان | انتظار از خود | رضایت از زندگی | استرس | مقایسه اجتماعی | بهزیستی ذهنی
